Wetenswaardigheden

Heeft het enten van honden zin?

Het is weer zover, u krijgt een oproep van de dierenarts dat het weer tijd is voor de jaarlijkse vaccinatie van uw hond. U wilt natuurlijk dat uw hond gezond blijft, maar is het nou wel nodig om elk jaar te vaccineren? Een aantal jaar geleden was het heel normaal om elk jaar voor de ‘cocktail’ naar de dierenarts te gaan. Zo normaal als het toen was, is het al lang niet meer.

Stoppen met vaccineren?

De voordelen van jaarlijks vaccineren zijn duidelijk, uw hond bouwt weerstand op tegen veel voorkomende besmettelijke ziektes. Een veelgehoord argument om niet te vaccineren is dat de ‘vorige hond’ ook nooit gevaccineerd werd en nooit ergens last van had. Deze ziektes komen echter wel degelijk voor, kunnen een dodelijk verloop hebben en worden in de praktijk met enige regelmaat gezien bij slecht gevaccineerde dieren! Wanneer we zomaar zouden stoppen met vaccineren, nemen we dus een groot risico.

Parvo

Neem het parvovirus. Een tiental jaar geleden kwam het parvovirus regelmatig voor bij pups. In de meeste gevallen loopt dit dodelijk af. Dankzij het vaccineren van de volwassen dieren en pups is deze ziekte gelukkig flink teruggedrongen in Nederland. Andere ziektes waartegen we onze honden beschermen door middel van vaccinatie zijn bijvoorbeeld: de ziekte van Weil (Leptospirose), hondenziekte (Canine Distemper virus), besmettelijke leverontsteking (HCC) en eventueel aangevuld met kennelhoest en hondsdolheid (Rabiës).

Weerstand opbouwen

Om weerstand op te bouwen zijn meerdere vaccinaties nodig. Bij pups gebeurt dit meestal op de leeftijd van 6, 9 en 12 weken en daarna weer op 1 jaar leeftijd. Dit zijn de basisvaccinaties. Om de weerstand te behouden, is het belangrijk bij volwassen honden de vaccinaties jaarlijks te herhalen. Voor leptospirose en kennelhoest is dit elk jaar, voor de anderen eens in de drie jaar. De meervoudige vaccinatie van pups is noodzakelijk, omdat we niet precies weten wanneer de afweerstoffen die de pups van de moeder hebben gekregen gaan dalen. Door op tijd te beginnen met vaccineren en deze vaccinatie te herhalen, worden de pups zo optimaal mogelijk beschermd.

Wat u misschien niet wist, is dat vaccinatie van honden ook belangrijk is om mensen te beschermen. De ziekte van Weil bijvoorbeeld is besmettelijk voor mensen en kan leiden tot een heftige nier- en leverontsteking. Reden te meer om niet zomaar te stoppen met vaccineren.

Door een goed vaccinatiebeleid beschermen we puppy’s en volwassen honden tegen veel voorkomende besmettelijke ziektes.

Bijwerkingen?

Steeds vaker hoor je dat hondeneigenaren bang zijn om hun hond te laten vaccineren. Van zwellingen op de injectieplaats en allergische reacties tot koorts en epilepsie, de meest uiteenlopende bijwerkingen worden gemeld. In de spreekkamer is duidelijk te merken dat de eigenaar steeds kritischer en voorzichtiger wordt. We willen niet meer zomaar alle vaccins aan onze honden geven. Is dat terecht?
Zoals alle medicijnen, kunnen ook vaccins bijwerkingen hebben. De frequentie waarin deze voorkomen, is erg laag. In een groot onderzoek bij ruim 1.25 miljoen honden, werd bij 0.38% een bijwerking gezien. Meestal gaat het om een tijdelijke zwelling op de injectieplaats of een allergische reactie. Met tijdig ingrijpen en de juiste medicatie kan dit veelal goed onderdrukt worden. Bij 99.62% van de honden worden dus geen bijwerkingen gezien. In veel gevallen is de angst voor bijwerkingen dus onterecht.

Het percentage honden met en zonder bijwerkingen na vaccinatie in een grootschalig onderzoek bij ruim 1.25 miljoen honden.

Voorkom onnodig vaccineren

Jarenlang was het onduidelijk hoe lang een vaccin bescherming bood tegen ziekte. Recente onderzoeken wijzen uit dat de bescherming tegen een aantal ziektes langer aanhoudt dan een jaar. Een uitzondering hierop vormen de ziekte van Weil en kennelhoest. Deze dienen dan ook jaarlijks gegeven te worden. De bescherming tegen parvo, hondenziekte en besmettelijke leverontsteking is (na een goede basisvaccinatie!) bij de meeste honden langer. Deze tijdsperiode is echter per individu en per ziekteverwekker verschillend. Om tot één vaccinatiebeleid te komen, wordt voor de bescherming een termijn van 3 jaar aangehouden, waarna opnieuw wordt gevaccineerd. Een deel van de honden zal dan echter nog beschermd zijn en heeft de vaccinatie niet direct nodig. Om onderscheid te maken tussen welke honden wel en welke honden niet gevaccineerd hoeven te worden, bestaat de mogelijkheid om de titer te bepalen. Onnodige vaccinatie kan zo voorkomen worden.

De VacciCheck titerbepaling meet de afweerstoffen in het bloed tegen parvovirus, hondenziekte en besmettelijke leverontsteking.

Titerbepaling afweerstoffen

De titer is een maat voor de hoeveelheid afweerstoffen in het bloed. Als deze titer boven een bepaalde waarde uitkomt, dan is de bescherming nog voldoende. Als deze lager is, dan is vaccinatie nodig. Veel dierenartsen bieden een sneltest aan die de bescherming tegen parvo, hondenziekte en besmettelijke leverontsteking kan meten. Hiervoor wordt een kleine hoeveelheid bloed afgenomen en na ongeveer 20 minuten is het resultaat beschikbaar. Het is slechts een momentopname en kan alleen bepalen of de bescherming op dat moment voldoende is. De hoogte van de titer zegt dus niets over hoe lang een hond nog beschermd zal zijn! Om die reden zal de test jaarlijks herhaald moeten worden. De kosten van de test zijn veelal vergelijkbaar met de prijs die u voor een vaccinatie betaalt. Hier bovenop komen de kosten voor de vaccinatie tegen de ziekte van Weil, kennelhoest en eventueel voor de ziektes die de test aangeeft. De totale kosten zullen dan mogelijk hoger zijn dan u gewend bent. Hier tegenover staat dat we dan daadwerkelijk maatwerk kunnen leveren. Het voorkomt onnodig vaccineren en maakt de kans op bijwerkingen daarmee nog kleiner.
Voor welke dieren is een titerbepaling zeker van belang? Voor honden die een goede basisvaccinatie gehad hebben, kan de titer in principe voor het eerst op vierjarige leeftijd bepaald worden. Eventueel kan bij pups op 16 weken leeftijd ook beoordeeld worden of de bescherming voldoende is, omdat bij 10-15% van de pups dit niet zo blijkt te zijn. Bij oude dieren, zieke dieren, dieren die in het verleden een bijwerking hebben gehad of dieren waarvan onbekend is of ze in het verleden zijn gevaccineerd, kan de titerbepaling aantonen of vaccinatie strikt noodzakelijk is.

Samen met uw dierenarts

We weten nu dat niet vaccineren uit angst voor bijwerkingen of met het idee dat die ziektes toch bijna nooit voorkomen, uiterst onverstandig is. Neem de beslissing om wel of niet te vaccineren en de titer te bepalen, in samenspraak met uw dierenarts. Samen werken we aan vaccineren op maat.

Vragen?

Neem gerust contact met ons op, bel 077-3982169 of email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Nieuwsbrief van dierenartsenpraktijk ’t Hof

Beste lezer en dierenvriend, we hopen allemaal op een aangename lente en zonnige zomer. Onze dieren genieten ook van wandelingen door frisgroene velden of een dutje onder het verwarmende zonnetje. Toch willen we u er op wijzen dat bij warm weer onze huisdieren vatbaarder zijn voor bepaalde gezondheidskwalen of gevaren. De belangrijkste zetten we voor u hier op een rij.

Vliegenmaden

Vliegen worden aangetrokken door onder andere urine , uitwerpselen en rot weefsel. Dit is een gekend probleem bij konijnen waarbij de vliegenmaden zich aan het achterwerk nestelen en zich voeden met lichaamsweefsel. Dit creëert erge en vaak diepe wonden, maar kan ook vergiftingsverschijnselen veroorzaken met shock tot gevolg. Ook dieren met wonden moeten dagelijks gecontroleerd worden op maden. Oude katten of honden met wonden zijn niet altijd in staat om zich te poetsen of krabben waardoor het niet altijd opvalt dat deze dieren last hebben van vliegenmaden. R Hot spots Hot spots zijn uitgesproken lokale ontstekingen van de huid. Deze worden veroorzaakt door likken en krabben van het dier bv. na een insectenbeet. Op enkele uren tijd ontstaat een pijnlijk huidwonde met rode tot gele etterende huid.

Voetzoolverbranding

Bij erge hitte kan de temperatuur van de grond al snel hoog op lopen, zeker op een stenen ondergrond of asfalt. De lederhuid van voetzoolkussens is taai weefsel, maar kan pijnlijke wonden oplopen als een dier over een extreem warme ondergrond moet lopen. Door uw handpalm plat op de grond te leggen kunt u voelen of de grond te warm is. Als u uw hand al binnen de 5 seconden moet terugtrekken is het te warm. Vermijdt deze ondergrond met uw hond of doe beschermde schoentjes aan.

Extreme inspanningen

Let op dat uw dier geen te zware inspanningen doet bij warme temperaturen. Dit geldt zeker voor hart- en longpatiënten en dieren met overgewicht. Ze kunnen bevangen raken door de hitte en in extremis flauwvallen. Geef uw huisdier de kans om verkoeling op te zoeken in de schaduw of met water en voorzie steeds schoon fris drinkwater.

Hitteslag

Laat uw dier nooit alleen in een wagen bij warm weer. De temperatuur kan al snel oplopen tot 40-50°C waardoor het dier gaat oververhitten. Dit kan op korte tijd leiden tot orgaanfalen doordat De lichaamstemperatuur te hoog stijgt. Dit is erg gevaarlijk en kan fataal zijn. Het raampje openlaten is niet voldoende, want zonder gepaste ventilatie blijft de warme lucht gewoon in wagen hangen.

Zonnebrand

Ook dieren kunnen verbranden door de zon. Hierbij denken we voornamelijk aan honden met weinig beharing op hun neus en oren. Witte katten kunnen best ook niet te veel aan de zon worden blootgesteld, omdat zonnebrand bij deze katten een verhoogde kans op huidkanker geeft. Er bestaan beschermende zonnecrèmes voor dieren.

Insecten: teken, muggen,…

Insecten, waaronder teken en muggen, komen meer voor in de lente en zomer. Deze parasieten bijten onze huisdieren om zich te voeden met bloed. Op deze manier kunnen ze tal van ziektes overdragen waaronder de ziekte van Lyme, Babesia, Erlichia, …. Gebruik een gepast antitekenmiddel bij uw hond of kat om ze hiertegen te beschermen.

Info Rode Kruis 

http://td39.tripolis.com/public/preview?cgTETPvSjruxym4m2gZnQt9A9BD3IPz1M0RH_SvE4G9vNsZrMHXtEgNid0OVovX_z

Allergieën

In de lente en zomer staan planten en bomen in bloei. Daardoor zijn er meer allergenen in de buitenlucht aanwezig waarop dieren allergisch kunnen reageren. Dit uit zich voornamelijk in jeukklachten. Dit kan gepaard gaan met een rode geïrriteerde huid of andere huidletsels. Sommige dieren krijgen meer last van oor- of oogontstekingen.

Uitdroging

Voorzie dagelijks vers drinkwater voor uw huisdier. Fris drinkwater kan verkoeling geven aan uw dier bij extreme warmte. Bij vochtverlies door bv braken of diarree kan uitdroging nog sneller optreden. Bied uw dier dus regelmatig drinken aan. Eventueel kan u ook een rehydratatiedrank aanbieden met vleessmaak, elektrolyten en suikers in, vergelijkbaar met een sportdrank voor mensen.

Tuingifstoffen

We genieten meer van onze tuin en gaan bepaalde ongewenste gasten dan te lijf. Gebruik bij voorkeur geen slakkengif met het bestanddeel Metaldehyde, rattengif met anti-stollende werking en onkruidverdelgers. Deze stoffen kunnen schadelijk zijn als uw dier ze eet of ermee in contact komt.

Diarree en braken

Honden krijgen bij extreme hitte soms last van maagdarmklachten. Er treedt acuut erge diarree op of ze gaan braken. Zorg voor een frisse omgeving, geef lauw water in kleine hoeveelheden gespreid over de dag en neem contact op met uw dierenarts.

Bijen- en wespensteken 

Bijen- en wespensteken zien we frequent tijdens de zomermaanden. Ze geven een pijnlijke steek en bij bijen blijft de angel steken. Deze moet worden verwijderd. Regelmatig zien we een allergische reactie optreden op dergelijke steek. Dit kan gaan van een jeukende huidreactie, opzwellen van de gestoken regio of het ganse lichaam tot een levensbedreigende allergische shockreactie. Dergelijke patiënten moeten zo urgent mogelijk behandeld worden. Omdat honden naar bijen of wespen durven happen om ze te vangen of te eten, gebeurt het vaak de ze ter hoogte van het hoofd of zelfs in de mond worden gestoken. Een allergische reactie kan dan ademnood geven door zwelling ter hoogte van de luchtpijp. Ook dit is een spoedeisende situatie.

BBQ

Met het mooie weer komt de barbecue terug boven. Ook onze huisdieren zien een sappig stukje vlees van de barbecue wel eens zitten. Let echter op met vlees op satéstokje of waar nog botjes aanzitten, zoals ribben en kippenbouten!
Ook prikkers van aperitiefhapjes verdwijnen wel eens. Honden en katten durven deze mee verorberen tijdens zulk feestmaal waardoor milde tot erge maagdarmproblemen kunnen ontstaan. In sommige gevallen is zelfs chirurgische interventie nodig om een vastzittend stokje of stuk bot te verwijderen.


Een stevige poot van het team van dierenartsenpraktijk ’t Hof

VERNIEUWDE WEBSITE! Met veel trots stellen wij u graag onze nieuwe website voor. Wij hopen u via deze weg een overzichtelijke inkijk te geven over het zijn en kunnen van onze praktijk. U kan ons ook volgen via facebook, waar u steeds de laatste nieuwtjes kunt vernemen.

Bezoek hem nu!

 www.dierenartsenpraktijk-t-hof.be
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

 

Waarom likken honden?

DoorMiranda van Oossanen-Geerlingsop April 15, 2013

http://www.hondenwoordenboek.nl/waarom-likken-honden/

Er zijn vele manieren waarop honden likken. Honden likken zichzelf, elkaar, andere dieren, objecten en mensen. De redenen van likken zijn daarom ook verschillend.

Onderdanigheid

In het wild levende pups likken rond de bek van de moeder (en eventueel andere volwassen roedelleden) om de oudere hond half verteerd voedsel uit laten braken. Dit is een natuurlijk instinct en zien we daarom ook terug bij onze huishonden-pups.
Rang-lage honden (onderdanige honden, jonge honden en terughoudende honden) likken rond de bek van ranghogere honden als teken van onderwerping. Ze nemen tijdens het likken een lage houding aan, waarbij ze vaak van onderaf de ranghogere hond likken.
Dit  “onderdanig” likken kunnen honden ook bij ons toepassen, waarbij ze de baas in het onderste gedeelte van het gezicht (ongeveer alles onder de neus) en in de nekstreek likken. Dit is dus goed bedoeld en moet niet gestraft worden, echter je kunt honden wel leren dat dit gedrag niet altijd geaccepteerd wordt. Dat gebeurt bij honden onderling ook; een rang-hogere hond corrigeert (overdreven) onderdanig gedrag ook regelmatig, gewoon omdat hij er geen zin in heeft. Dus in hondentaal kun je dit gedrag gewoon 
corrigeren, maar dus niet bestraffen.
Aangezien wij niet op vier poten lopen en onze handen vaak op de hoogte hangen van de bek van de hond, makkelijk bereikbaar om aan te likken, zien we dat bovengenoemd likgedrag ook op onze handen wordt toegepast. Let hierbij op de lage houding van de hond om te beoordelen of het onderdanig likken is.

Dominantie 

Een moederhond likt haar pups schoon na de geboorte. De functie is verzorgend en tegelijkertijd sociaal contact voor de opbouw van de band tussen moeder en pups. Het recht om te likken geeft de uitvoerder van dit gedrag leiderschap. Doordat de geur van de moederhond overal op de vacht van de pups aangebracht wordt verkrijgt zij het correctierecht.
Ranghogere honden likken ranglagere honden om hun hogere rang te bevestigen. Dit likken gebeurt vanuit een hoge houding, waarbij de likkende hond (ranghogere hond) de ranglagere hond van bovenaf likt. Bijvoorbeeld op de rug, de ogen en de oren.
Dit  “dominant” likken kunnen honden ook bij ons toepassen, waarbij ze de baas in het bovenste gedeelte van het gezicht (de neus, de oren en alles boven de neus) likken. Dit likken moet niet toegestaan worden.
De onderkant van de poten van de hond bevatten geurklieren waar ze mee markeren, bijvoorbeeld door te graven of de poot ergens op te leggen om het zich toe te eigenen. Wanneer een hond de voeten/tenen van zijn baas likt, valt dat onder “dominant” likken. (De hond wil zijn geur op de markeervelden van de baas aanbrengen). Dit likken moet niet toegestaan worden.

Genegenheid/affectie  

Zowel het onderdanig likken als het dominant likken is onderdeel van het sociale contact tussen leden van een roedel. Het dient om de banden en de rangordes tussen de roedelleden in stand te houden en is een teken van verbintenis tussen de roedelleden. Honden mogen hun baasjes “onderdanig” likken, maar je hoeft dit niet altijd toe te laten.

Verzorging

Honden likken zichzelf als verzorging, wassen. Dit kan plaatsvinden op alle lichaamsonderdelen die de hond als vies beschouwt. “Verzorgend” likken kunnen ranghoge honden ook bij ranglage honden toepassen. De rang-lage hond moet dit likken ondergaan. Dit gedrag mag de hond dus niet toepassen op zijn baas, want dan kan hij daar leiderschap uit verwerven.

Bij verwondingen worden de wonden schoon gelikt ter verzorging en om de genezing te versnellen. Honden verzorgen ook elkaars wonden. Dit gedrag richting de baas hoeft daarom niet gestraft of gecorrigeerd te worden. Maar de baas is niet verplicht dit likken te accepteren.
Bij een aantal medische problemen kan een hond ook zijn vacht/huid gaan likken om genezing te bevorderen of om een vervelend gevoel/pijn proberen kwijt te raken. Een voorbeeld hiervan is het likken op de rug, net boven de staart, doordat er problemen zijn met de anaalklieren.

Informatie verzamelen

Nieuwe geuren kunnen soms door honden beter geïnterpreteerd worden als ze ook de smaak ervaren. Of de geur suggereert gewoon dat iets eetbaar is en likt de hond om te proeven en voedsel binnen te krijgen.

Verveling  -  Stress

Overmatig (obsessief) likken van zichzelf kan ontstaan door verveling en/of stress. Vaak heeft de hond op de likplaats een keer echt jeuk gehad of een wondje Door verveling of stress gaat de hond likken op die plaats(en). Dit obsessief likken kan ook plaatsvinden op allerlei objecten.
Je ziet soms dat honden aan de musketonhaak van de lijn gaan likken of de tralies van een bench/kennel. Dit gedrag valt niet onder normaal hondengedrag en moet voorkomen worden door de oorzaak op te zoeken en het probleem bij de basis aan te pakken.

29-11-2013    NBG nieuws  Update Verplichte rabiës vaccinatie België

Onderstaande informatie ontvingen wij van de Raad van Beheer.


Update Verplichte rabiës vaccinatie België

Recentelijk zijn er bij de invoer van honden uit Bulgarije meerdere honden met 
rabiësbesmetting Nederland binnengekomen.

België heeft daarop het volgende ministerieel besluit genomen:
Frankrijk en Nederland worden geschrapt van de lijst van rabiës-vrije landen en 
alle honden, volwassene en puppy’s komend van deze landen moeten verplicht 
gevaccineerd zijn tegen rabiës alvorens ze in België mogen ingevoerd worden. 
Deze statuswijziging zal minimaal 6 maanden blijven bestaan.

Dit betekent dat honden jonger dan 3 maanden wel België binnen mogen, maar 
uitsluitend als ze gevaccineerd zijn. Bovendien moet die vaccinatie minimaal 
21 dagen geleden uitgevoerd zijn. Indien u van plan bent om een hond naar 
België te exporteren houdt dan rekening met deze geldigheid van 21 dagen na 
eerste vaccinatie. 

Van de overkoepelende dierenartsen organisatie (KNMvD) heeft de Raad van 
Beheer melding ontvangen dat er in Nederland alleen rabiës vaccinaties 
geregistreerd zijn die gegeven mogen worden vanaf een leeftijd van 12 weken. 
Wanneer u een hond naar België exporteert moet u na de vaccinatie nog 
minimaal 21 dagen wachten, dit betekent dat u honden op zijn vroegst pas op 
een leeftijd van 15 weken legaal naar België kunt exporteren.

Er zijn in Nederland 4 vaccins geregistreerd voor rabiës. Het gebruik van 
overige vaccins is wettelijk strafbaar.
De Nederlandse registratie hebben:
- Rabisin vanaf 3 maanden
- Nobivac rabiës vanaf 3 maanden
- NOBIVAC RL vanaf 12 weken
- VANGUARD R vanaf 12 weken.

Dit is de officiële informatie vanuit de KNMvD. De Raad van Beheer is geen 
partij tussen fabrikanten, dierenartsen en fokkers. Voor meer informatie 
verwijzen wij u naar uw dierenarts.

Ook Finland heeft de invoereisen aangepast. De verwachting is dat dit voor 
meer landen zal gaan gelden. 

Voor meer informatie zie ook nieuws bericht van LICG op 
www.licg.nl/55f/nieuws/niet-meer-met-jong-dier-naar-belgi-en-
finland.html

Voor de invoereisen per land zie 
www.licg.nl/31D/praktisch/reizen-en-vakantie.html

 

 BESTE 'VRIEND' ZORGT NOGAL EENS VOOR RUZIE !

 Een hond is de 'beste vriend van iedereen', maar zorgt wel voor behoorlijk wat wrijvingen in de familie. Iedere hond veroorzaakt in zijn leven bijna tweeduizend ruzies. Dat zijn dus 156 ruzies per jaar, ofwel drie ruzies per week. De meeste discussies gaan over wie de hond uit moet laten, het geven van te veel koekjes en lekkernijen en de eeuwige vraag: wat te doen met de hond als je op vakantie gaat?

Een kwart kissebist regelmatig over of de hond ook op de slaapkamer of bank mag komen. Het disciplineren van de hond is een van de grootste uitlokkers voor een ruzie, 18 procent heeft regelmatig een discussie omdat de een vind dat de ander te streng is.

Nikki Sellers, werkzaam in huisdierenverzekeringen en uitvoerder van het onderzoek, zegt: "Het bezitten van een hond verschilt niet zo veel van het hebben van een baby. De continue zorg en verantwoordelijkheid voor een hond kan erg vermoeiend zijn voor de eigenaar.

Houd de hond in goede conditie door regelmatige beweging en stimulatie om problemen te voorkomen. Bovendien hoeft een gezonde hond minder vaak dure bezoekjes te brengen aan de dierenarts.

Top 20 discussiepunten

1. Wat te doen met de hond als je weg gaat

2. Wie laat de hond uit?

3. Of de hond wel of niet op bed mag komen

4. Of de hond wel of niet boven mag komen

5. Wie ruimt de troep in de achtertuin op?

6. Te streng zijn voor de hond

7. De hond op de bank laten

8. Geld besteedt aan de hond

9. De training

10. De hond aan tafel voeren

11. Wie past op de hond?

12. De verzorging

13. Schade veroorzaakt door de hond

14. Wie wilds er ook al weer een hond?!

15. Wie ruimt poep en plas op?

16. Wie ruimt op wanneer de hond ziek is?

17. Het humaniseren van de hond

18. De hond toelaten in verboden kamers

19. Speelgoed van de kinderen die zijn opgegeten

20. Het kauwen op Schoenen

Bron: detelegraaf.nl